Kemeraltı’nın dar sokaklarından birinde, esnafın tozlu serinliğine sığınan Halil Usta’nın dükkanında oturuyordum. Gözleri, öğle sıcağının altında iyice parlayan güneşten kaçarken, “Bu sıcaklarda su kesintisi olacak iş mi?” diye sitem etti. Aklı kapıdaki müşterilerinde değil, musluğu açtığında akmayacak olan suyundaydı.
İzmir, yazın kavurucu sıcağını en çok hissettiren şehirlerden biri. Tarih boyunca su kaynaklarıyla yaşamın hububatı olsa da, son yıllarda su kesintileri burada gündelik hayatın bir parçası haline geldi. İZSU’nun duyurduğu planlı kesintiler, birçok mahalleyi etkilerken vatandaşları mağdur ediyor. Peki, neden bu kesintiler sürekli hale geldi?
Kaynakların azalması, nüfus artışı ve altyapı sorunları, İzmir’deki su kesintilerinin başlıca sebepleri. Şehrin doğası gereği kuraklık ve suyun yanlış kullanımı da eklenince, bir bardak su bile kıymetli hale geliyor. Ancak bu kesintiler, sadece suyun değil, belediyenin de yönetim becerisinin sorgulanmasına neden oluyor. Burada sorumluluğun kimde olduğu sorusu, şehrin sıcağında daha da hararet kazanıyor.
Yerel yönetimler, altyapı projelerini zamanında tamamlamazken, vatandaşlar da bu kesintilere mahkum kalıyor. Çıkar sağlayanlar ise, su tankerleriyle mahalle mahalle dolaşan küçük girişimciler. Su satışları, geçmişte yalnızca işlek yaz günlerinde kâr getirse de, artık bu karaborsanın abone sayısı giderek artıyor.
Düşünün ki, sokakta mideye iyi gelir diye meşrubat satan bir delikanlı, “Sıcak da olsa, içtiğim suyun yerini tutmuyor,” diyor. İşte bu ironik durum, İzmir’de suyun ne denli hayati olduğunu bir kez daha gözler önüne seriyor. Su kesintileriyle mücadele eden vatandaşlar, basit bir ihtiyaç için bile mücadele vermek zorunda kalıyor.
Karşıyaka’da yaşayan Emine Teyze, musluğun önünde su gelmesi için beklerken, “Eskiden su, bu kadar problem olmazdı,” diye dert yanıyor. Vaktiyle bahçesine dikip büyüttüğü çiçeklerini, şimdi su kesintileri nedeniyle sulayamaz olmuş. “Bir zamanlar gül kokardı burası,” diyor, “Şimdi ise sadece susuzluk…”
Yaz ayları, İzmir için bir sınav haline geldi. Giderek artan sıcaklıklarla birlikte, su kesintileri daha da çekilmez bir hale geliyor. Bu durum, her bir İzmirliyi derin düşüncelerle baş başa bırakıyor: Yarın musluğu açtığında su görecek mi, yoksa yine bekleyecek mi? Sorumluluk nerede başlayıp nerede bitiyor? Bu sıcaklıkta bir damla su, bazen en büyük lüks oluyor.
— Cengiz Akın · Köşe yazarı
Bir yanıt yazın