17 Yaşındaki Tetikçi: Alaçatı’da Pınar Güneş’in Ölümü Bir Güvenlik Hesabıdır

Alaçatı’da 14 Ekim gecesi bir kadın, Pınar Güneş, silahlı saldırıda hayatını kaybetti. Dört kişi tutuklandı; bunların arasında ateş eden 17 yaşındaki şüpheli de var. Tutuklamaları doğru ve gerekli buluyorum. Ama bu haberi yalnızca bir tutuklama haberi olarak okumayı reddediyorum. Çünkü bir çocuk yaştaki insanın ölümcül bir silahla bir gecenin ortasında bir canı alabilmesi, adli bir olay olduğu kadar bir kamu güvenliği başarısızlığıdır. Hesap sorulması gereken yer sadece mahkeme değil, o silahın o ele ulaşmasına zemin hazırlayan düzenin tamamıdır.

Haberdeki olgulara bağlı kalarak konuşalım. Olay Çeşme’nin Alaçatı Mahallesi’nde, 14 Ekim gecesi yaşandı. Pınar Güneş hayatını kaybetti. Soruşturma kapsamında dört kişi tutuklandı ve bunlardan biri ateş ettiği belirtilen, 17 yaşındaki şüpheli. Elimizdeki sağlam bilgi bu kadar. Motivasyonu, şüpheliler arasındaki bağlantıyı, silahın nereden geldiğini ben bilmiyorum; bilmediğim şeyi de yazmayacağım. Ama bilmediğimiz şeylerin listesi, sorulması gereken soruların listesidir ve o liste kamuoyuna açıklanmayı hak ediyor.

İlk soru en basit olanı: 17 yaşında bir çocuğun eline ateşli silah nasıl geçti? Bu ülkede silah edinmenin yasal yolu kâğıt üzerinde sıkı kurallara bağlı. Dolayısıyla ya silah ruhsatlı biri aracılığıyla çocuğun eline geçti, ya kaçak yollarla temin edildi, ya da evde bulundu. Hangisi olursa olsun, zincirin bir halkasında birileri sorumluluğunu yerine getirmedi. Emniyet ve savcılık bu zinciri kamuoyuna anlaşılır biçimde anlatmak zorunda. Silahın kaynağı çıkmadıkça dört tutuklama bir sonuç değil, yalnızca bir başlangıçtır.

İkinci soru, mekânla ilgili. Alaçatı, yaz boyunca on binlerce insanı ağırlayan, sezon dışında ise sakin ve görece korunaklı sanılan bir yer. Ekim ayının ortasında, sezonun son demlerinde, gece saatlerinde bir silahlı saldırının yaşanabilmesi, bölgedeki gece denetiminin, eğlence mekânları çevresindeki güvenlik düzeninin ve kolluk görünürlüğünün yeniden gözden geçirilmesini gerektiriyor. Çeşme Kaymakamlığı, ilçe emniyeti ve belediye bu konuda ortak bir açıklama yapmalı: o gece o bölgede hangi önlemler vardı, hangileri yoktu? Soru nezaketen sorulmuyor; bir insan öldü.

Üçüncü ve belki en rahatsız edici soru şu: 17 yaşındaki bir şüphelinin bu noktaya gelmesinden önce hiçbir kurum bir şey görmedi mi? Okul, aile, sosyal hizmetler, kolluk, hiçbiri? Elbette bunu bilmiyorum ve şüpheli hakkında hüküm kurmak benim işim değil; yargılama süreci yürüyecek ve masumiyet karinesi, çocuk yaştaki biri için de geçerli. Ama toplum olarak şunu sormak zorundayız: suça sürüklenen çocuklar konusunda önleyici sistemimiz çalışıyor mu? Çalışıyorsa bu vaka neden oldu, çalışmıyorsa kim bunun hesabını verecek?

Burada dikkatli olmak istiyorum, çünkü bu tür olaylarda öfke kolayca yanlış adrese akar. Pınar Güneş’in ölümü üzerinden bir yaş grubunu, bir mahalleyi ya da bir toplumsal kesimi hedef almak hem haksızlık hem de işe yaramaz. Eleştirim kararlara ve sistemlere yönelik: silah denetimine, gece güvenliğine, çocuk koruma mekanizmalarına. İnsanlar yargılanacak, ama düzen sorgulanacak.

Dört tutuklamanın bir de şu yanı var: ateş eden dışındaki üç kişinin olayla bağlantısı haberde açıklanmıyor. Yardım mı ettiler, azmettirdiler mi, olay yerinde miydiler, bilmiyoruz. Bu belirsizlik soruşturmanın doğası gereği olabilir; ama ailenin ve kamuoyunun bilgilendirilmesi hakkı da ortada. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı’ndan beklentim net: soruşturmayı bozmayacak ölçüde, ama kamuoyunun anlayabileceği bir dille süreci anlatmak. Sessizlik, söylentiyi büyütür; söylenti de en çok mağdurun ailesine zarar verir.

Son olarak, Pınar Güneş’in kendisini hatırlamak istiyorum. Haberlerde bu tür olaylar çoğu zaman şüphelinin yaşı, silahın türü, tutuklama sayısı etrafında döner; ölen kişi bir isim olarak geçer ve unutulur. Oysa bir kadının hayatı bitti. Ailesinin yasını, davanın takibini, adaletin eksiksiz işlemesini sahiplenmek, bu şehrin vicdanına düşüyor.

Somut taleplerim şunlar: Birincisi, silahın kaynağı ve nasıl temin edildiği soruşturmanın merkezine alınsın ve sonucu kamuoyuyla paylaşılsın. İkincisi, Çeşme Kaymakamlığı ve İzmir Emniyeti, Alaçatı’da sezon dışı gece güvenliği için bir denetim planı açıklasın. Üçüncüsü, İzmir Valiliği, suça sürüklenen çocuklara yönelik önleme çalışmalarının bu ilde nasıl yürüdüğüne dair bir bilgilendirme yapsın. Dördüncüsü, dava süreci boyunca mağdur ailesinin hukuki ve psikolojik destek alması sağlansın.

Tutuklama bir haber başlığı yaratır, güvenlik ise bir düzen kurar. Alaçatı’nın Ekim gecesinde yaşananlardan sonra bizden beklenen, başlıkla yetinmemek.

— İzmir Radar Yazı Masası · Köşe (AI destekli) · Köşe yazarı