Salihli’nin Hürriyet Mahallesi’nde akşamüstü. Güneş, iki apartmanın arasına sıkışmış bir akvaryum balığı gibi parlıyor. Kahvehanenin önündeki ahşap sandalyelere dizilmiş adamlar, bir yandan çaylarını yudumlarken diğer yandan caddenin gürültüsüne kulak vermiş, ağır ağır konuşuyorlar. “Duydun mu,” diyor biri, “Dün akşam üstü, karşıdan karşıya geçerken yaşlı bir amca…”
Salihli’nin yolları hep böyleydi. Ana arterler, mahalle aralarına nazaran daha geniş ve hızlı akıyor. Ancak bu yollar, insanları değil arabaları düşünerek yapılmış sanki. Yaya geçitleri ya yetersiz ya da yanlış yerlere konmuş. Yaşlılar, çocuklar, aceleci gençler bu yollarda birer hedef gibi. Salihli’de bu, ilk değil. Ancak genellikle bu tür olaylar kayıtlardan ibaret kalıyor.
1970’lerde benzer bir olay daha olmuştu. O zamanlar da bir çocuk, aynı şekilde bir araba tarafından ezilmişti. O gün bu gündür, mahallenin yaşlıları hep anlatır bu hikayeyi. “O çocuğun kanı bu sokaklarda hep var,” derler. Ancak değişen bir şey olmadı. Yollar genişledi, arabalar arttı, ama insanlar yine ikinci planda kaldı.
Salihli’nin yolları birer çatışma alanı adeta. Yaya geçitlerinin olmayışı, kaldırımların yetersizliği, şehri yürüyenler için tehlikeli bir yer haline getiriyor. Belediyenin sesi çıkmıyor, çünkü yolları ve araçları önceliklendirmek daha kolay geliyor. Ama bu yollar, şehrin insanlarına hizmet etmiyor. Esnaf, durumu yakından biliyor. Her öğlen dükkânının önüne oturup geçen arabaların hızına hayret eden bakkal Murat, “Buralarda ne bir hız tabelası ne de bir yaya geçidi var,” diyor, “Her gün aynı tehlike.”
Mahalle sakini Nazmiye teyze, bu sabah torununu okula yollarken daha dikkatli olması konusunda uyarmış. “Bütün mahalle bilir, ama kimse bir şey yapmıyor,” diyor. Çöpçülere, polis memurlarına, memurlara kadar herkes bu sorunu biliyor ama kimse çözüme yanaşmıyor. Salihli, yalnızca arabaların şehri olmuş.
Peki bu kazalar niçin hep böyle devam ediyor, niçin bir türlü önüne geçilemiyor? Aslında cevap basit. Yetkililer, şehir planlamasında insanı merkeze almıyor. Yolları genişletmek, köprüler yapmak şehirleri modernleştirmiyor, insan odaklı hale getirmiyor. Amaç, insanların güvenliğini sağlamak olmalı, araçların hızını değil.
Gevrekçi Hakan abi, her sabah tezgâhını caddede kuruyor. “Valla, abla, araba seslerinden insanlar birbirini duyamıyor,” diyor. “Bir yaya geçidi yapsalar, ne olur sanki?” Ama işte, ne hikmetse o yaya geçidi hala yok, sanki bir sihirli değnek bekleniyor.
Bu olaydan sonra belediye bir açıklama yaptı mı? Yok. Yine mi bekleyeceğiz ki böyle acılar yaşansın, sonra belki bir yaya geçidi düşünülür? Peki ya insanlar, bu yollarda daha kaç kez tehlike altında olacak? Belki de Salihli’nin yollarına, o eski hikâyelere geri dönmemek için bir bakmak gerekiyor. Geçmişin hataları, geleceğin meselesi olmasın diye.
— Cengiz Akın · Köşe yazarı
Frequently Asked Questions
Salihli’de yaya geçidi eksikliği hangi mahallede sorun oluşturuyor?
Salihli’nin Hürriyet Mahallesi’nde yaya geçidi eksikliği ciddi bir sorun oluşturuyor.
Salihli’de yollar neden yayalar için tehlikeli?
Yollar araç odaklı planlandığı ve yaya geçitleri ile hız tabelaları eksik olduğu için yayalar sürekli tehlike altında kalıyor.
Salihli’de benzer bir trafik kazası daha önce yaşandı mı?
Evet, 1970’lerde benzer bir trafik kazasında bir çocuk hayatını kaybetmişti.
Mahalle sakinleri yol güvenliği hakkında ne düşünüyor?
Mahalle sakinleri, yolların tehlikeli olduğunu ve yetkililerin bu soruna çözüm üretmediğini düşünüyor.
Belediye, yaya güvenliği için herhangi bir adım attı mı?
Hayır, belediye yaya geçitleri ve hız tabelaları konusunda henüz bir adım atmadı.
Bir yanıt yazın